maandag 12 februari 2018

Het ontstoren van vaccinaties / Door: Cisca Buis (klassiek homeopaat)

Het ontstoren van vaccinaties
Door: Cisca Buis (klassiek homeopaat)

Wat doet een vaccinatie met de gevaccineerde?

Een alsmaar uitdijend Rijksvaccinatieprogramma (RVP) zou onze kinderen moeten beschermen tegen de gevaren van steeds meer ziekten. Maar worden onze kinderen wel gezonder van deze wijze van ziektepreventie? Is het sterk uitgegroeide RVP zelf niet mede debet aan de talloze klachten waarmee de kinderen van nu zich in onze praktijken melden? Over-vaccineren we onze kinderen niet?

Voorkomen is beter dan genezen zegt men, maar voorkomen is niet per se gelijk aan het elimineren van ziekten. Door eliminatie van ziektekiemen op welke wijze ook, ontstaat na verloop van tijd een nieuw ecologisch evenwicht dat niet noodzakelijk beter is dan het voorgaande. Een duidelijk voorbeeld hiervan zien we rond de pneumokokkenvaccinatie, waarbij vaccinonderzoekers zelf al opmerken: ‘ware het niet beter de pneumokok als vriend en niet zozeer als vijand te beschouwen’. Door het weg vaccineren van bepaalde serotypen pneumokok ontstaat ruimte voor varianten die mogelijk veel agressiever zijn en die bovendien resistent zijn tegen de gebruikelijke antibiotica.

Taboe
In de huidige maatschappij zijn veel zaken bespreekbaar geworden die dat voorheen niet waren. Een discussie over vaccinaties gaat echter helaas nog te vaak met veel spanningen en heftigheid gepaard. Het kan zelfs vriendschappen, relaties en familiebanden zwaar op de proef stellen, tot dramatische scheuringen aan toe. Mensen hebben er soms sterke opinies over, die kunnen zijn ingegeven door onwetendheid en jarenlange ‘voorlichting’ vanuit de overheid. Maar ook tegenstanders van vaccineren kunnen dogmatisch uit de hoek komen en
daarbij de ruimte van degene die er nog niet over uit is danig beknotten.


Vaccineren mag maar is niet verplicht
Ouders hebben vaak onvoldoende besef van het feit dat vaccineren mag, maar niet verplicht is in Nederland. Ook realiseren ze zich niet dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor hun vaccinatiekeuzes en dat de overheid geen maatwerk levert voor hun kind. Het RVP is een collectief programma dat op zijn gunstigst en ogenschijnlijk de meest kosteneffectieve manier is om op bevolkingsniveau met ziekten om te gaan. Dat daarbij ook ‘slachtoffers’ kunnen vallen, wordt ingecalculeerd. Hoe vaccinatieschade tot een minimum kan worden beperkt is voor de overheid geen prioriteit, mede omdat klachten na vaccinaties vaak niet als zodanig worden erkend.

Bewustwording
Ook ouders zijn zich vaak onvoldoende bewust van het feit dat eerder toegediende vaccins een rol hebben gespeeld in het ontstaan van klachten bij hun kind.
Hier is een voorlichtende 
of informerende rol weggelegd voor de artsen of behandelaars die door deze ouders en mensen worden bezocht. Door in de anamnese zo nauwkeurig mogelijk stil te staan bij de tijdsbalk waarop gebeurtenissen zich hebben afgespeeld en klachten zich hebben ontwikkeld, kunnen regelmatig vaccins als mogelijke stoorzender naar voren komen. Om die reden noteer ik in mijn homeopathiepraktijk altijd zorgvuldig het vaccinatieschema met data van mijn cliënt en diens reacties op de vaccins. Dit doe ik nadat zij hun verhaal spontaan hebben kunnen doen, om ze zo min mogelijk op voorhand al het gevoel te geven dat er een link zou moeten bestaan tussen klacht en vaccin. Door het klachtenbeeld zoveel mogelijk in de tijd uit te vragen (wanneer zijn de klachten begonnen of sterk verergerd, leek daar een aanleiding voor?) worden mensen zich soms ter plekke bewust van een sterke tijdsrelatie. De juiste waarde toekennen aan de mate waarin vaccins tot schade hebben geleid is iets waar ik groot belang aan hecht. Hierbij streef ik naar een zo groot mogelijke objectiviteit, waarin ik ook mijn intuïtie een rol laat spelen. Ik geef mij er rekenschap van dat het moderne leven bol staat van de leefstijlfactoren die de gezondheid vaak geen goed doen. Wat dan de plaats is van schade door vaccins valt niet zonder meer hard te maken. Het testen hiervan behoort natuurlijk tot de mogelijkheden, hiervan maak ik zelf geen gebruik.


Bijwerkingen
Het voert te ver om een complete lijst bijwerkingen van vaccins hierbij te voegen. Wat er in het algemeen gezegd kan worden is dat vaccins de erfelijke aanleg met al zijn afwijkingen of zwakke punten in een veel vroeger stadium aan het licht brengt. Ook kun je stellen dat vaccins de specifieke afweer tegen bepaalde ziekten opwekt, maar dat door vaccinatiestress de afweer in het algemeen verlaagt. Dit gebeurt bij elk gevaccineerd kind tijdelijk. Afhankelijk van de veerkracht van het kind is dit self-limiting of volgt er een nasleep. In het kielzog van deze stress en weerstandsverlaging kunnen uiteenlopende klachten ontstaan, zoals KNO-klachten of eczeem, die veel voorkomen bij baby’s en jonge kinderen. Als deze klachten vervolgens met antibioticakuren of bijvoorbeeld hydrocortison worden behandeld, is vaak de kiem gelegd voor een neerwaartse spiraal die een kind op eigen kracht niet altijd goed te boven komt. Een andere veelgeziene klacht is chronische buikpijn met of zonder diarree en/of verstopping, vaak in combinatie met gedragsproblemen, met name na BMR-vaccinatie.

Zo is er een aantal klachten die we vaker zien na vaccinaties en in het bijzonder na specifieke vaccins, maar in feite is elke bijwerking denkbaar en afhankelijk van de aanleg en de gezondheid op het specifieke moment dat het vaccin gegeven is. Als je bedenkt dat in het eerste levensjaar vaccins herhaaldelijk en met een tussenpoos van vaak slechts één maand gegeven worden, dan is het geen wonder dat het tegenwoordig normaal wordt gevonden dat baby’s en jonge kinderen van alles mankeren. Voor de leeftijd van 15 maanden heeft een baby in Nederland al 28 tot 32 doses van verschillende vaccins toegediend gekregen.

Ontstoren of behandelen van vaccinatieschade
Over de manier waarop je vaccinatieblokkades verantwoord kunt behandelen lopen de meningen van behandelaars en met name homeopaten uiteen. Men
kan het eens zijn over het feit dat vaccins de gezondheid kunnen schaden, maar dat wil nog niet zeggen dat men het ook eens is over de behandeling ervan. Een bruikbare methode die in Nederland door Tinus Smits sterk is uitgedragen werkt door middel van ontstoren met reeksen van het gepatenteerde vaccin dat als stoorzender is geïdentificeerd. Het gaat hier in feite om isopathie en niet om homeopathie in de klassieke zin. Het bezwaar dat sommigen tegen deze methode hebben is dat het te grof zou werken, niet zuiver homeopathisch is en opnieuw, net als de vaccins zelf, te veel bijwerkingen zou geven.


Tot deze methode neem ik mijn toevlucht als ik vaccinatieschade vermoed en ik geen  duidelijk ander homeopathisch beeld van de cliënt uit de anamnese kan destilleren, maar ook wanneer de ogenschijnlijk aangewezen middelen hun uitwerking missen. De ontstoringsmiddelen geef ik bij voorbaat in opgeloste vorm en in een uitgesmeerd tijdspad. Op die manier neemt de kans op bijwerkingen van het ontstoren af en kan er op elk gewenst moment worden bijgestuurd of afgeremd wanneer er te heftige reacties zijn. Deze manier verlaagt ook voor ouders de drempel om hun kind eraan bloot te stellen. Overigens zie ik graag draagvlak bij ouders/cliënten voor een dergelijke kuur alvorens het te adviseren. De resultaten van deze wijze van ontstoren variëren van spectaculair of zeer goed en goed, tot in enkele gevallen nauwelijks merkbaar, is mijn ervaring. Na geringe reacties en resultaten van de kuur zelf zie ik vaak wel volgende homeopathische middelen beter vat krijgen op de cliënt, een openende werking dus.


Als ouders/cliënten er niets voor voelen om vaccins te ontstoren of ze überhaupt als stoorzender aan te merken, blijf ik bij de klassiek homeopathische middelen. In de loop van de behandeling raken mensen vaak meer vertrouwd met de homeopathische visie en werkwijze en ouders leren hun kind beter kennen. Dan ontstaat als vanzelf meestal meer acceptatie over de mogelijkheid van ontstoren en kan het alsnog worden toegepast als dat nodig zou zijn.

Volwassen en vaccinatieschade
Niet alleen kinderen hebben last van vaccinaties, het treft ook volwassenen en zij dragen vaak jaren nadien nog de schade mee die vaccins hebben aangericht. Het kan gaan om vaccins uit de kinderjaren of recenter toegediende vaccins in verband met beroep of reizen naar de tropen. De werkwijze bij kinderen en volwassenen ontloopt elkaar niet veel. Een verschil is vaak wel dat de biografie van volwassenen veel complexer is en zodoende
is de schade door vaccins niet altijd goed aanwijsbaar.

Vaccinaties doorgeprikt
Het schrijven van het boek ‘Vaccinaties doorgeprikt’ - uitgegeven door Ankh Hermes, waarvan nazomer 2011 de tweede druk verschijnt - , is een poging van Tineke Schaper, Noor Prent en ondergetekende om mensen, ouders van jonge kinderen, te laten zien dat er ruimte is voor het ontwikkelen van een eigen visie op vaccinaties. Een visie die aansluit op het eigen mensbeeld, de eigen kijk op gezondheid en ziekte en de eigen weg van genezing en het allerbelangrijkste: een visie die past bij de eigen individuele situatie. Hoewel het boek is geschreven met de jonge ouder voor ons geestesoog, is het ook voor behandelaars in de complementaire geneeskunde en mensen die werken in de reguliere gezondheidzorg de moeite waard om kennis van te nemen.

Beter begeleiden dan adviseren
Als auteurs van ons boek en door praktijkervaring behoorlijk thuis in vaccinatievraagstukken met al zijn facetten, zien wij weinig in het geven van concrete adviezen aan mensen om wel of niet te vaccineren, een enkele uitzondering daargelaten. Vaak is het beter om in kaart te brengen waar behoefte aan is bij een cliënt en deze van zinnige informatie en/of middelen
te voorzien en te steunen in zijn of haar visie en besluit. Het aanreiken van alternatieven - dat kunnen variaties op het vaccinatieschema zijn of een compleet andere benadering van ziekte, mocht die zich voordoen - het eventueel begeleiden van vaccinaties, schept vaak meer ruimte en inzicht dan het exact uitstippelen van hun weg. Uiteindelijk is een keuze die door mensen zelf kan worden gedragen van groter belang dan dat zij gaan leven volgens andermans raad. Er is echter één advies dat wij graag van de daken zouden schreeuwen en dat is: mocht je tot vaccineren overgaan, ent dan alleen een kind of een volwassene als het volledig gezond is.



https://www.vnig.nl/ / Vakblad voor de Natuurgeneeskundige