dinsdag 26 september 2017

KINDEREN OPVOEDEN ZONDER SCHREEUWEN EN STRAFFEN DEEL I – 11 TIPS VOOR OUDERS / geschreven door Leony Vandebelt / Geplaatst 26 september 2017

KINDEREN OPVOEDEN ZONDER SCHREEUWEN EN STRAFFEN
DEEL I – 11 TIPS VOOR OUDERS
geschreven door Leony Vandebelt
Geplaatst 26 september 2017


Deel 1: 11 Tips voor jezelf, als ouder

Zelfs als we het echt niet willen, voelen we soms de neiging om te schreeuwen naar onze kinderen of om ze ergens straf voor te geven. Gelukkig beginnen we steeds meer te begrijpen dat schreeuwen en straffen misschien lijken te werken in het moment zelf, maar een erg negatief effect hebben op het gevoel van eigenwaarde van het kind, op onze relatie met hen, op hun sociale- en emotionele ontwikkeling en dat het op de langere termijn juist tot meer ‘misdragingen’ leidt.

Kinderen begeleiden met compassie en zacht maar duidelijk leiderschap, daarentegen, helpen ze op te groeien tot zelfverzekerde en emotioneel gezonde volwassenen. En het maakt het ouderschap voor ons een stuk makkelijker en leuker.

In dit driedelige artikel deel ik inzichten en tips om kinderen op te voeden zonder schreeuwen en straffen. Deel één gaat over dingen die we voor onszelf als ouders kunnen doen om meer in balans te zijn, minder snel te triggeren, beter grenzen te kunnen stellen en makkelijker om te kunnen gaan met de gevoelens en emotionele uitbarstingen van onze kinderen.


Waarom we soms geneigd zijn te schreeuwen of straffen:
Er zijn verschillende redenen waarom we de neiging voelen om te schreeuwen of te straffen:

1.        Onze overtuigingen en patronen: We geloven dat het ‘de juiste manier’ is om met kinderen om te gaan, we hebben patronen overgenomen uit onze eigen kindertijd of we weten niet hoe we het anders kunnen doen.

2.       Geen duidelijke grenzen stellen: We raken ons geduld kwijt omdat we op een eerder moment geen duidelijke grens hebben gesteld, omdat we ‘aardig’ wilden zijn of om een emotionele reactie te voorkomen.

3.       Emotionele triggers: Onze kinderen triggeren onverwerkte gevoelens in ons.

4.       We zorgen niet goed voor onszelf. We verwaarlozen onze eigen behoeftes, zijn oververmoeid, overvraagd en dan komt er een moment dat je je geduld niet meer kunt bewaren.

Elf dingen die je voor jezelf als ouder kunt doen:

1. Zorg goed voor jezelf
Als onze eigen behoeftes niet vervuld zijn, hebben we veel minder om te geven aan anderen. Als we moe zijn en geen energie hebben, is het veel moeilijker om met de gevoelens van onze kinderen om te gaan. Zorg dus ook goed voor jezelf. Kijk naar de behoeftes die je zelf hebt en maak tijd voor jezelf om leuke dingen te doen en weer op te laden.

2. Respecteer je eigen grenzen
Gezonde grenzen zijn belangrijk voor kinderen, maar ze zijn ook erg belangrijk voor ons. Als we te lang of te ver over onze grenzen gaan, of laten gaan, raken we uiteindelijk ons geduld kwijt. We proberen soms te vermijden om ‘nee’ te zeggen of een grens te stellen omdat we bang zijn voor de emotionele reactie die daar op volgt of omdat we graag ‘aardig’ willen zijn voor onze kinderen.

Maar dat we zielsveel van onze kinderen houden, betekent niet dat het onze verantwoordelijkheid is om te zorgen dat ze altijd alleen maar blij zijn. Soms betekent het dat we hen en onszelf helpen door iets te doen wat vaak veel moeilijker is: liefdevol maar duidelijk ‘nee’ zeggen.

3. Heb verwachtingen die bij de leeftijd passen
Als we onze kinderen meenemen naar openbare gelegenheden – de winkel, een restaurant, op visite – kunnen we niet van hen verwachten dat ze zich als volwassenen zullen gedragen. Jonge kinderen blijven niet een uur stilzitten aan tafel en een peuter krijgt soms een lekkere peuterbui in reactie op alle prikkels. Als we ons eraan herinneren dat kinderen hun eigen ervaring mogen hebben en we er voor kiezen om het niet persoonlijk op te vatten, ons te schamen of ons schuldig te voelen zal het zowel voor onze kinderen als voor ons makkelijker en meer plezierig zijn.

4. Projecteer geen angst op je kind
Maak je niet te druk als je kind zich ‘misdraagt’. Als we ons zorgen maken over het gedrag van onze kinderen, of ze misschien agressief of pesters zouden kunnen zijn, dan kunnen onze kinderen dit oppikken en die labels op zichzelf plakken. Ze kunnen dan gaan geloven dat ze ‘slecht’ zijn en zich daar meer naar gaan gedragen. Probeer grensoverschrijdend gedrag zo kalm en nonchalant mogelijk niet toe te staan, zonder daar een sterk oordeel over te hebben.

5. Heel je eigen innerlijke kind
Kinderen kunnen als geen ander onze eigen onverwerkte gevoelens in ons triggeren. We kunnen ons dan gekwetst, gefrustreerd of machteloos voelen waardoor we sneller de neiging krijgen om te schreeuwen of straffen. Kinderen kunnen ook onze onverwerkte gevoelens naar ons spiegelen als ze die oppikken. Een derde reden waarom het erg behulpzaam is om ons eigen innerlijke kind te helen, is omdat we soms onze eigen onverwerkte gevoelens op onze kinderen projecteren. We denken dan de onprettige gevoelens die we zelf ervaren hebben als kind, te ‘zien’ in onze eigen kinderen, terwijl het uit onszelf komt.

Omarm de delen in jou die liefde nodig hebben. Erken en accepteer de gevoelens die je zelf hebt en geef ze ruimte om er ook te mogen zijn. Vervolgens kun je het kind in jou, nu als volwassene, zelf alle aandacht, liefde en validatie geven die het niet genoeg gehad heeft.

6. Grond, balanceer en schoon je eigen energieveld regelmatig op
Als wij onhelder en niet  gebalanceerd zijn, pikken onze kinderen dat snel op en reflecteren dit in hun gedrag. Als we zelf niet in balans zijn, is het veel moeilijker om niet ons geduld te verliezen, emotioneel te worden of de neiging te voelen te gaan schreeuwen.

Voor onze kinderen is ons gevoel, onze houding en instelling – rustig, zacht maar duidelijk – vaak nog veel belangrijker dan wat we precies tegen ze zeggen.

Zorg goed voor je eigen energieveld door het regelmatig op te schonen, jezelf te gronden en weer in je eigen centrum te komen. Dit kun je bijvoorbeeld doen door te mediteren, energie oefeningen te doen, in het bos te lopen, bewust te douchen, yoga te doen, etc. Dat wat voor jou werkt en fijn voelt.

(Meer over de balans in je energieveld 
lees je hier)

7. Maak een anker
Op een moment waarop je je ontzettend goed, kalm en in balans voelt, kies je een fysieke trigger. Bijvoorbeeld je duim tegen je ringvinger aandrukken, of je duim van je ene hand op het zachte plekje tussen je duim en wijsvinger op je andere hand. Deze fysieke trigger, of ‘anker’, houd je een tijdje vast totdat je voelt dat het genoeg is. Je hebt nu een bewuste koppeling gemaakt tussen dit fysieke anker en het gevoel van kalmte en balans. Als je dit anker goed oplaadt, kun je het elke keer als je dit gevoel van kalmte wilt oproepen in jezelf, bijvoorbeeld als je kind overstuur is, gebruiken door hetzelfde plekje weer aan te raken.

8. Laat schuldgevoelens los
Schuld en schaamte zijn de laagst vibrerende gevoelens die wij als mensen kunnen ervaren. Het is de emotionele staat die het verst verwijderd is van liefde, balans, kalmte, etc. Het is vanuit schuldgevoelens niet alleen veel moeilijker om bij die gevoelens van liefde en balans te komen, het leidt er vaak ook toe dat we sneller ons kind willen ‘pleasen’ en over onze grenzen heen zullen gaan. Waardoor onze kinderen alleen nog maar meer grenzen zullen opzoeken of uitbarstingen hebben en wij alleen maar sneller ons geduld zullen verliezen.
Vaak is het ons eigen oordeel over onszelf wat onze schuldgevoelens oproept en vasthoudt. Wees lief voor jezelf, oefen met zacht zijn voor jezelf en geef jezelf toestemming om jezelf te vergeven. Het hoeft niet perfect en het kan niet perfect.






9. Groei je liefde voor jezelf
Hoe meer we van onszelf houden, hoe makkelijker het wordt om duidelijke grenzen aan te geven, omdat we voelen dat we het waard zijn om behoeftes en grenzen te hebben en omdat we de eventuele emotionele reactie die erop volgt minder zullen zien als een persoonlijke afwijzing. Hoe meer we van onszelf houden, hoe minder we ons schuldig voelen als we ‘fouten’ maken en hoe meer we onze kinderen een gezond zelfbeeld kunnen laten zien dat zij onbewust overnemen.

Praat tegen jezelf zoals je dat tegen een kind zou doen, liefdevol en begripvol en niet als een harde criticus. Erken je eigen gevoelen en geef ze ruimte, hoe ‘stom’, ‘irrationeel’ of ‘onnodig’ je ze zelf ook vindt. Als je ze accepteert en omarmt zullen ze oplossen in plaats van vast te komen zitten. Ga met jezelf om zoals je zou willen dat je kind met zichzelf om zou gaan. Doe dingen voor jezelf die je leuk vindt en waar je van geniet.

10. Stop en haal adem
Wat er ook gebeurt, er is bijna altijd tijd om even een paar keer diep en rustig adem te halen en even weer terug te komen bij jezelf voordat je reageert. Stop, haal drie keer diep adem, voel je lichaam, voel je voeten, laat los… En kijk dan hoe je wilt reageren. In noodsituaties – wat je met kleine kinderen wel eens hebt – lukt dat niet altijd. Maar zodra je je kind gestopt hebt van het de weg oprennen of van het afknippen van de staart van de kat – kun je daarna wel eerst even ademen.

11. Vraag om hulp
We hoeven ons niet te schamen als dingen zwaar of even ‘te veel’ voor ons zijn. Deel het met je partner of met je vrienden als je het moeilijk hebt, vind een goeie oppasser zodat je meer tijd voor jezelf hebt, vindt een coach of de steun van andere ouders of leer nieuwe manieren om kinderen op te voeden zodat het makkelijker en fijner voor je wordt. Je moet het zelf doen maar je hoeft het niet alleen te doen. Vragen om hulp is geen teken van zwakte, het is juist heel dapper.

Meer voor jezelf doen?

Ben je een gevoelige of hoogsensitieve ouder? Als je dit artikel interessant vond en meer tips wilt kun je meedoen aan de mini cursus Balans. 10 dagen naar meer balans, rust en harmonie in jezelf en in je gezin. Een video en meditatie serie speciaal voor gevoelige ouders en ouders van gevoelige kinderen.